ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Το Μακροχώρι είναι κωμόπολη του Δήμου Βέροιας στην Ημαθία και πρώην έδρα του δήμου Αποστόλου Παύλου. Bρίσκεται στον κάμπο της Ημαθίας, ανατολικά της Βέροιας, σε απόσταση 8χλμ. από το κέντρο της, και ο πρώτος οικισμός στο δρόμο από Βέροια.

Σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία, στα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (περί το 50 μ.Χ.), ο Απόστολος Παύλος ίδρυσε στην περιοχή την τοπική εκκλησία. Κατά τη διάρκεια των Βυζαντινών χρόνων, η περιοχή αποτέλεσε τόπο παραμονής των μελών της βυζαντινής αριστοκρατίας και η πρώτη γνωστή αναφορά στον οικισμό γίνεται το 1326 στην διαθήκη ενός άρχοντα Σκουτάριου του Θεόδωρου Σαραντηνού.

Κατά την Οθωμανική περίοδο, ο οικισμός που στο μεταξύ έχει μετονομαστεί σε Μικρογούζι, συμπεριλαμβάνεται στην ευρύτερη περιοχή του “Ρουμλουκιού” (τουρκ. Rumlik δηλαδή περιοχή των Ρωμιών / Ελληνότοπος).

Γύρω στο 1900 στο χωριό υπήρχαν 75 σπίτια και 385 κάτοικοι. Οι κάτοικοι του χωριού ήταν αγρότες. Το 1907 ιδρύθηκε το Ελληνικό Σχολείο με την ονομασία Ελληνική Σχολή Μικρογουζίου.

Το Μικρογούζι αναγνωρίζεται ως κοινότητα, της Υποδιοίκησης Βερροίας του Νομού Θεσσαλονίκης, το 1918 και το 1930 μετονομάζεται σε Μακροχώρι, παίρνοντας ξανά την ονομασία που είχε από τα Βυζαντινά χρόνια.

Το 1998 το Μακροχώρι έγινε η έδρα του νεοσύστατου Δήμου Αποστόλου Παύλου που περιελάμβανε τις πρώην κοινότητες του Μακροχωρίου, του Διαβατού, της Κουλούρας, της Νέας Νικομήδειας και της Παλαιάς και Νέας Λυκογιάννης. Σύμφωνα με την Διοικητική μεταρρύθμιση Καλλικράτης, το Μακροχώρι εντάχθηκε το 2011 στο Δήμο Βέροιας.

Το 2003, το Μακροχώρι έγινε γνωστό ανά το πανελλήνιο λόγω του τροχαίου ατυχήματος που έγινε στα Τέμπη και της τραγικής απώλειας 21 μαθητών του Λυκείου Μακροχωρίου που επέστρεφαν από εκδρομή.